stacja miłości i rozstania

po nas pozostał pusty peron pociąg który pędził zjechał na bocznicę wiatr zamiata Kraków semafory iskra świateł blask twych oczu widzę gdy powieki zamykam obraz w głowie wyblaknąć nie może globus przy nim pocałunkiem się witamy samotna stacja moknę szukam śladów czytam znaki wyryte na ławce po której stoi puste miejsce tanie czerwone wino rękaw koszuli starej zaznaczony moje serce stalowe tory nasze cele wspólny kierunek w życiu różnie bywa jestem gdzie indziej niż ty jesteś amen