święta bez taty

nie żyjesz, tyle lat upłynęło skrycie razem z wodą w strumieniu z białymi płatkami kolejnej zimy z każdym trzaskiem mrozu z zasypaną bruzdą w polu na środku stół pod obrusem pachnie siano pusty talerz nie wrócisz jak zbłąkany wędrowiec kto powie, że dobrze tam gdzieś daleko gdzie nie istnieje czas dusza się nie starzeje jesteś z nami niewidzialny, nienamacalny jednak blisko mówisz coś nikt nie słucha opłatek w dłoniach dzieciom chce się jeść dwanaście potraw ,dziadka zimna okowita szkoda, że tak jest człowiek żyje człowiek umiera, życie toczy się dalej zawsze w zimie są święta pamiętaj wspominamy zmarłych bliskich i dalekich szkic.