uwikłani

rybie ości łuski skrzela w mięsie zwierząt kości sierść obrzydliwe wnętrzności łyko w drzewie liście gałęzie krzywy kij i krzywy jego cień żmija rodzi żmije owce są łagodne padliny smród rozkład nicości w dłoni zaciskam garść ziemi z niej powstajemy nią jesteśmy problem rodzi problem być problemem dla innych nie przynosi ulgi ni nadziei dlatego wychodzę z domu by umrzeć gdzieś po kryjomu całkiem samotnie by pokrył mnie kurz wspomnień nie martw się o mnie dam radę by odejść w dal bliżej nie znaną nam kamień z kamienia zimą zimno latem jest odwrotnie czas nie istnieje to my pędzimy w przepaść jeden krok dzielimy by nie cofnąć się upaść na dno i zobaczyć czy istnieje moralność uwikłani problemami pracować nad sobą nadszedł czas uwikłani przestańmy się bać gdy dorosłem zabrałem syna na szczyt spojrzał mówiąc tata jesteśmy bliżej nieba