w drogę

nie zatrzymuj mnie jesień rozłożyła się w parku zatrzaśnij drzwi nadchodzi noc nie drwij ona okryje płaszczem słabe kości okręt odpływa niesie mnie po falach pośród sztormów szkwał czuję na całym ciele zapomnij o mnie ślę list w butelce po kałuży z łez słowa są gorzkie Bóg pamięta o mnie skazuje na życie w rozłące