Przejdź do treści

wiosna

• O życiu
zimny oschły śniegi puściły słychać kroki pierwiosnki żonkile pierwsze oznaki wiosny bałwan koło domu topi się jak figura z wosku tyle tu ciepła tylko ja oschły oddarty z uczuć kłamany pozostawiony wilkom samotny w matni oszukiwany bez ojca do kogo wznieść skargi wiosna idzie ciepło na skroni życie mnie martwi za dużo zła człowiek nieczuły zaśnij głęboko zaśnij piękne dni z wojną w tle ilu zginie ilu zaśnie śnij niewinnie wiosna budzi chwile kto przebaczy
68 odsłon

Komentarze (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Brak komentarzy. Bądź pierwszy!

4 online

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie