z prochu

powrócić do korzeni schronieniem las gdzieś to słyszałem czas nie znaczy nic nie znaczy godzin i lat bytem kierunek gwiazd jasne niebo księżyc ciężkim kamieniem serca płacz kołataniem w otwarte drzwi żyć od wschodu do zachodu płyń rzeko ucieczko przed lękiem z prochu ziemi wracamy jako proch nic nie wnoszę nic nie zmieniając kierunek ten sam