za oknem

przez palce widzę ciasną przestrzeń nie ma tam nas tylko szelest liści dotykam twoich ust cisza śpi w najlepsze jasny promyk oświetla miasto na murze kilka słów echo szum psy na sygnale pościg za dniem w hałasie odnajduję szalę mierzysz mnie nie jestem cymbałem choć czasem tak mi się wydaje płyną słowa pod nimi dni jak długie łodzie może się ochłodzę gdy rano wstaję zagraj mi kochanie przy porannej kawie w wazonie kwiaty słuchać chcą lepiej kwitnąć niż usychać pięknym kwiatom nic nie pozostał