zdążyć przed strachem

koniuszkami palców dotykam policzków usta nabrzmiałe jak wiśnie ciemne dojrzałe łzy znaczą ścieżkę między szczęściem a strachem zdążyć przed niepoznanym a tym co się darzy sercem jestem gdzieś gdzie powinienem łączę się w bólu na więcej mnie nie stać nędzny świat dziwny świat najeść można się ale nie smakuje mi wstyd biegnę by nie dopędził mnie jak wiatr strach