żmije zatrują się własnym jadem

nie potrzeba światu wielu geniuszy życie pisze najlepsze scenariusze film kręcony o chłopcu synu ojcu schizofrenik z ulicy widział świat kolorowy to był tylko mur wypełniony graffiti klata za klatką stawiał nieśmiałe kroki klika strzał między oczy śmiech filmem jest komedia chłopak aktorem choć grał przed chorobą lepsze role na pierwszym planie światła gwiazdor celebryta kochany mąż ojciec zabawny zadowolony podziwiany nagle spadła kurtyna na deski teatru zgasły światła budka suflera pusta widownia się rozeszła niezadowolona został sam niewiele dopowiedzenia problemem nieopłacona rola grał w reklamach jako prozak milczenie drżenie rąk lęk przed samym sobą tabletki liczył jak dni które były nienormalne słońce nie świeci tak samo kolejki do reżysera psychiatry rozdane karty człowiek uparty nie podał się diagnozie nauczył się udawać że jest dobrze wygrał kocha to co robi aktor sztuka i żmije omija