życie moje pocięte

mówią o mnie żyleta ciągnę wagoniki wpadam we wnyki gdzie powiedz szukać szczęścia czuję się po pracy smród niewolnika żadnego ze mnie pracownika wybieram ulice by wolnym być zmieniam miejsca jak myśli niegrzeczne propozycje wciągaj nosem kochanie nie szukaj śladów idę brukiem wyrywam chwasta kocham zapachem wolności unosi w przestrzeni nic dodać nic zmienić życiem żołnierza jest walka tak zapamiętałem świat wielki ciężkie buty glany na ramieniu karabin nie lekki sen krótki byle jaki dobry i taki szukam szczęścia droga kręta nie mów do mnie wierszem wszystko przeliczam dodaję ciebie do swego życia jak tasiemiec nieuzbrojonego twarde fundamenty opoka kamień amen