Jak mam ukraść księżyc?

Cicho jak kot, na gwiezdnej drodze skradam się, czaję i szykuję do skoku. Za chwile jak koń gdy puścisz mu wodze, skaczę przed siebie tak jakby w amoku Być jak najwyżej wybić się w górę, dotknąć choć raz i spojrzeć z bliska Widać, taką ma człowiek naturę, że wszystko co obce chce wykorzystać Ja Ciebie wielbię, cóż, że zaborczo? Selene! Bądź tylko ma już na zawsze! Ci zwykli ludzie nas nie rozłączą Tyś mą jedyną! Ludźmi ja gardzę... Zakuje w kajdany ciało powabne. Cudowna Bogini, muzo najdroższa. Nie ważne jest jak, i tak Cię ukradnę Bo od życia bez Ciebie Po stokroć lepsza chłosta.