...archanizując złote runo...

jednym dzban pęka złotem wypchany diamentami jak mnie wczoraj talerz chyba deserowy, padł biały na trzy lub cztery części pękł głośnym echem z kuchni huk słyszałam ale zanim poszłam ktoś go sprzątnął? dziwna sprawa? bo to słyszałam a nic nie widziałam co to za anomalia kiedy jednym szklanka pęka nawet w dłoniach czasami tego też się nie widzi jedynie czasami krew wyrocznią nie uwagi kto przychadzi na myśl kto przed tobą ginie kiedy ty w nicości jesteś już jasnością magikowego życia czy wszystkim się dusza raduje czy będzie niewypał z poduszki powietrznej czy kierownicy? kto ma złoty dzban diamentami wysadzany tak na zewnątrz jest uroczy a w środku czarny niczym skórna lampa jest fajansem przyklejanym na nędzny idiotyzm w ludziach widzących a ślepych co mają zimną krew w głupim uśmiechu co się przysniło to się spełniło albo dalej fantazją leci kiedy tryb życia fajny tak coś ponagla i coś zamyśla to chyba Sędzia w nie jawnej sprawie życie odbiera albo pieniędzy szuka... ?... ...i choć sztormy widać na Oceanie życia tak błękit nieba nie każdy ma jak parawan zorzy co człowieka okrywa niosąc uśmiech lecz nie głupocie a mądrości ponadczasowej bo kiedy burza wodna bałwanami wypływa tak maszt błękitu ma moc siły z wypływającym z odmęt anioła mówiąc;jak wszystko ruchome tak ma moc wiary że i na drażku dopłynie do brzegu gdzie inny się utopi przy brzegu trzymając brzytwy w życiu jest takie powiedzenie; stare drzewa się wycina gdzie dzikość obok rośnie kiedy najokazalsze są te kiedy za życia tuż przy sobie i na sobie wypuszczają swoją latorośl na nowe życie które owocuje rodzinnie a nie obok samotnie tak też jest w życiu uczonych mamy wielu o urozmaiconej twórczości od młodego pokolenia którymu zbrakło podać ręki ile dziur jest w człowieku tak w dziesięcioleciu kręci się robaczek dla zachwytu jak pogardę...