Bajka

Z wioski do wioski... przed wieczorem szła kobieta ścieżką zieloną obok lasu zapach świerku i sosny urzekał romantycznie śpiew ptaków zatrzymywał po drugiej stronie drogi wyłanił się uśmiech w złotych kłosach spojrzenie maków i chabrów zmysłowo gorące pocałunki słał zachód słońca w muzyce wiatru pełnego namiętności ciepłej wędrowanie przyjemne w aurze letniej nagle szybkie spojrzenie na stopy znikąd pojawił się kotek mały czarniuteńki jak smoła oczka szafirowe miał jak gwiazdy oblizywal stopy i kostki z uśmiechem wzięła go w ramiona przytuliła i głaskała zadowolona że przyjaciela znalazła na dalszą drogę z kotkiem rozmawiała tuląc go śpiewła 'zabiorę cię do domu napoję mleczkiem w koszyczku do snu ułożę i sama się położę już nie daleko widać krzyż na rozstaju dróg' gdy podchodziła już do krzyża nagle kotek stawał się większy coraz większy w ramionach rósł szybko wzrok zmieniał się z szafirowych gwiazd w czerwone słodkie miałczenie w ochrypłe wyrzuciła go przestraszona krzycząc'A Fe Kocisko!' uciekło szybko za drzewo oglądając się i śmiejąc się ludzkim głosem (diabeł boi się krzyża) 2010-05-11