Była

Choć oczy błękitne miała Nieba nie sięgała Była jak lilia biała Słodka i nie winna Była różą,która uśmiechała się Do księżyca Była słońcem,co ogrzało ciało Falą co przykryła jak pierzynką Poduszką,na której były słodkie sny Była tonią i otchłanią Pochłonąć nikogo nie chciała Była gwiazdą na Niebie,co świeciła jasno Lecz chmury ją przykryły czarne i sumiaste Mrok okrył ją ciemny i ponury W sercu wiatry powiały silne jak Tajfuny Duszę grzmoty przeszły i biły pioruny W oczach grzęsisty deszcz padał W kałuży łez utenęła sama Ziemia pod nią rozstąpiła się Dół pochłonął cały Śladu nie zostawiając 2006 (teraz jest aktualny choć nie jest od dzisiaj)