Czy to dzieło Milości?

Wciąż na dnie serc naszych
dużo jest smutku,żalu i łez.
Złość ludzka wyciśnie
rzecznych łez kałuże
i podaje kielich goryczy,
którego nie da się wypić.

Czy to jest dzieło miłości?
Czy to wina ludzkiej złości?
Czy musi smutek serca ranić?
Czy musi palić ogień złości,
który zostaje na wiele lat,
co sięga od stóp aż po głowę
aż nie chce ustami wyjść?

Skąd to szczęście niewysłowione,
gdy dwa serca są złączone
w Nieba zachwycie,
a ich drogi rozchodzą się
na rozdrożu dróg,
gdzie jarzębina bogubiła liście,
a świat zdradnie zastawiał sidła.

Czy odnajdą się?