...pod diamentem Nieba...

smętna jest jesień dla człowieka dając szare ulice szare pola w szarości życia szary las przez natury zmienny los milczenia los jak w milczeniu jesiennej aury tylko łąka wilgoć czuje bez owocowania drzewa tak przestrzeni więcej widzi po horyzont jak w locie ptak namiętnością uniesiony tańczy i śpiewa w pustce dźwięku cisza jemu gra - cisza której nikt nie słyszy psie mordki się śmieją przy rumianku jeszcze w cichym zakątku dając maciejki kwiat na nadzieję zieleń bzu choć to wszystko bez woni już nie pierwszy raz jak urok barwny czarem w oczach słońce nie kadży ma jak ciebie kochany ja jeszcze na ziemi jest szczęście niosąc najpiękniejszy uśmiech barwny uśmiech tęczy od ciebie dla mnie w słowie Kocham dla ciebie w przydrożnym kwiecie można powiedzieć miłość serca jest ogrodem miłości przez ogród namiętnej duszy też to szczęście jesteś miłością nad miłościami jak my dla siebie umiłowani tylko szkoda że nie wszędzie...