Przemoc

zawsze słabszych broniłam ze starszymi się biłam siła wewnętrzna wzrastała samowolnie do dzisiaj tak zostało ze złości nie zabijałam dziurę w głowie robiłam umysł przewietrzając głupiźnie dobrze radząc za życia przeprosiny są potrzebne pózniej łzy już nie potrzebne gdy rak wyżare sumienie nie twoje teraz uważaj na nerwy swoje nerworak istnieje rakonerw da się we znaki od stóp aż po czubek głowy guzy w oczach wyjdą na wierzch poczujesz jak to jest w momencie nieuwrażliwienia gdy nie ma już ratunku nawet leku na to niejeden życie ratuje inny zabija złością swoją jeszcze powie że nic nie wie czerwieniąc się jak mak autorytet chce pokazać cham nie powinien się żenić w głowie rozumu nie ma siano które można spalić nie tylko krzykiem...