Przejdź do treści

...tak też bądź swoim krytykiem...

Miłosne
co sądzisz o życiu w którym żyjesz o więzi miedzy ludźmi realnymi nie myśląc o dobie komputerowej tylko o tym co bliskość łączy w dotyku innego spojrzenia co sądzisz o twórczości swojej świadomie tak prawdziwie bez strachu słowa cierpienia rachunkiem swojego sumienia w perspektywie istnienia bo ja jestem jak wiatr gdy on gra tak myśli tańczą kolorowo i kameralnie każdą porą roku lekkością ciała gdzie wróg jest i przyjaciel jak dniem tak i nocą co sądzisz będąc krytykiem samego siebie nowej cywilizacji zasiedzenia czy aktywności płynącego z mózgu czy serca w dawaniu życia radości co sądzisz o swojej świadomości czy słowo twoje kłamie czy ciało czy czujesz smutek czy radość bo ja powiem tylko - szczęśćie mam jak też to co szczęściu potrzebne i tylko w życiu krytykuje zazdrość...
66 odsłon

Komentarze (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Brak komentarzy. Bądź pierwszy!

2 online

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie