...w borze o mój Boże...

O mój borze wikary w oborze a powinien areał zaorać nie tylko się wylegiwać Jak leśna natura zapach morza ma ściółkę jasnozieloną a w oborze stare siano Małgorzatka tylko w kuchni obirki zaparza jeszcze zeszłoroczne bo pyry świeżej nie ma przez co kuleje Wikary O mój Boże stopy sianem ma owinięte do miasta nie nadaje się bo w nim obcasy stukają Kłótnie jak w Kutnie zagłuszają jakieś szmery jak odczytywanie przykrywki w odczytywaniu temperatury O mój borze nie ma to jak pan na Przewozie nie tym jechanym Konia uderzył na laski to główki zamysł odmienił w rozluźnieniu mięśnia by zatoru w sercu nie dostać O Boże mój o borze orka głęboka w oborze Jak ptaszyna sama orze a ty ciągle w lesie Jeszcze w sztucznej nauce kiedy wiosna nie ma potknięć zasuszeniem strzyków Zwłaszcza w koszyku Tymbark nie wywietrzeje prędzej człowiek... ...jak też Świat głupieje...