...wikary...

chatkę swoją ma z której nie chce wyjść a ja ciekawa jestem wyglądu jego niebywałego w okieneczko pukam na zielone łąki wołam póki słoneczko lśni i w trawie Świercze grają w odpowiedzi słyszę czeka na swoją damę gdyż umówiony jest a słowa dotrzymuje pokój wysprzątał świeżym sianem posłanie wyścielił więcej nikogo nie przyjmuje rozśpiewany w słońcu czas uderza wspólnym rytmem szczęście w koło rozkwita i nasz wikary miętę czuje lecz nie do mnie-a szkoda z niedowierzaniem myślę co za flądra taka bystra na chatę się do niego pcha a tu z pogranicza dama wita uśmiechnięta się odzywam toć to nie byle kto jest do usług wielka jak i on ja nie byłam jego godna Małgorzatka w sam raz pasuje jak słodkie mleko nie wiem czy teraz wypić mogę ale co tam niech się im powodzi rozpłód nie byle jaki będzie cielaczek lub jałówka...