popatrz na drzewa

Andrzejowi i wszystkim, których dopadnie zwątpienie smutek zagarnął duszę nie pyta rozumu o sens wślizgnął się podstępnie jak wąż w zaułek zwątpienia uważaj by nie rozgościł się w sercu na dobre? na złe popatrz na wiosenne drzewa smagane deszczem i wiatrem ich listki tulą się do siebie nabierając siły by przeciwstawić się żywiołowi żaden nie upadnie zapraszają ptaki na swoją koronę by dać im schronienie bądź jak wiosenne drzewo w deszczu smutek jest po to by odnaleźć siebie