zgarbiony od nadmiaru trosk
od bagażu błędów
z pochylonym pokornie łbem
w poczuciu winy
na klęczkach
zamknął się przed światem
w sercu labiryntu
najbardziej ludzki
z całej człowieczej menażerii
samotnością wyznaje miłość
każdego dnia
zagubiona na rozdrożach życia
znalazłam sens
nie szukam już dróg wyjścia z labiryntu
zostaję z minotaurem
:)
66 odsłon
