Przejdź do treści

precz z pozorami

O życiu
od rana do nocy żyjesz pozorami ułuda pozory 24 na dobę wciąż są z nami kiedy prawdą chce przemówić ktoś do ciebie nie chcesz prawdy z pozorami już się czujesz jak u siebie pozory pozory puszczają resory i na nic opory burza nerwów burza krzyków lecz cóż z tego brak wyniku znaczy brak porozumienia mimo rozmów mimo starań wciąż wyrzuty zaprzeczenia migają jak flesze sceny wciąż dziwne kawka ciasteczka ploteczki niewinne poważne problemy zostają za drzwiami niedopuszczone do stołu zastąpione serialami ułudy jak zjawy przechodzą przez ludzi a oni nie myślą lecz wolą się łudzić pozory jak cienie przechodzą wśród ludzi a oni nie czują lecz wolą się łudzić obojętne w jakim jest się środowisku pomieszczeniu koniecznością jest odczuwać oraz myśleć o istnieniu obojętne w jakim jest się towarzystwie otoczeniu koniecznością jest odczuwać oraz myśleć o sumieniu aby nie było między ludźmi nerwów ani krzyków aby rozmowa obopólna prowadziła do wyniku bez wzajemnych wyrzutów zaprzeczania ale do kontaktowania się do porozumiewania ale też do przeproszenia pojednania listopad, 2012r.
58 odsłon

Komentarze (4)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Livia 12 lat temu
stwarzanie pozorów jest chore.....niestety przez to - jak piszesz ludzie nie umieją się dogadać.
mkc47 12 lat temu
Kokosiu - przegadany poza tym wciąż powtarzasz,aby aby ale ale obojętnie,pozory....
K
kokosanka 12 lat temu
Livio, masz rację trzeba się bardzo starać o bycie szczerym, pozdrawiam
K
kokosanka 12 lat temu
mkc47- ja tak piszę, nie lubię miniaturek, wg mnie to nie poezja, co do przyimków czasem trudno je zastąpić innymi, może coś zaproponujesz, a wyrazy jak te obojętnie, pozory celowo używałam kilkakrotnie aby podkreślić sens wypowiedzi w wierszu
2 online

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie