Nie ranić

mam uśmiech jasny włosy miodowe oczy bezkresnie szare i odchodzę stając się wierszem płynę w powietrzu jak westchnienie śpiewam w koronach drzew moje imię jest wiatrem i odchodzę stając się wierszem śmieję się cicho jak oddech letniej nocy w którym zakochał się niejeden poeta i odchodzę stając się wierszem mogę być muzą natchnieniem chwilą ciszy i wytchnienia odchodzę stając się wierszem zanim stanę się burzą która wpadnie do twojego serca niszcząc wszystko bezpowrotnie 16.05.2014