czas maluje

czas maluje nasze ciała na przestrzeni czasem jestem pier dolnięty chwilę później w nie bo wzięty może tak może nie piekła smak rajcuje mnie kiedy widzę myszkę szarą żrebię pajęczynkę małą myślę że zwierzątka te bardziej niż człek dorosłe choć ma słowa pełne ust tyle warte co ten chrust iskra mała wybawieniem od żenady da wytchnienie człowiek nie powinien pleść wiklinowych treści w sieć za rąbanie słowem mózgu winien poznać smaki bluzgów niedorostki bez rozumu co się gają kurka rumu z treści beczki pociągając za chwyceni nie mlaskają wcale nie o nie nie z nią nie można byle gdzie