dwie kształtne chmurki

„drapowane materie słońcem i bielą przełamane resztki szarości dotknięte rąbkami w błękicie” przez chwilę jedna na drugiej razem są jakby większe która pod spodem a która na wierzchu? a jednak maleją czyżby więc jedna w drugiej? gęstnieją bielą ale która w której? a może ... przenikają siebie nawzajem trzepotem motylich skrzydeł językami łaskoczą wnętrza ćwicząc marynarskie węzły co tak naprawdę robią licznymi wypustkami owiane mgłą tajemnicy bo chwilę po rozstaniu na pozór takie same jedna jak balon dryfuje w dotychczasowym kierunku druga się z lekka ociąga przez co jak ogon długa w przeciwnym podmuchu wiatru rwie się rozwiewa aż znika pierwszej jakby przybywa jej biel smuży się cieniem stopniowo obniża loty cień jawi się być popielem /tak kończą się chmurek zaloty/ za chwilę zmoczą nas deszczem