Przejdź do treści

fluoryt

za płotem stoi smutny człowiek ustawił się bokiem do chodnika ciemne coś spływa z jego ramion z ciemnego głowa jak kwiat wynika patrzy nie patrzy widzi coś w myśli tak gdzieś na dwie długości ramion no może na dwie i pół ciemne się smuży coś je rozwiewa to nie wiatr to raczej termiczne ruchy powietrza i tylko głowa wciąż niewzruszona zaczyna światło dzielić uśmiechem
80 odsłon

Komentarze (1)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Helen Nash 8 lat temu
Dziwi mnie że nikt nie docenił tego wiersza.. widac zapaść jakaś.. jest dobry, ciekawy i obrazowy bardzo :)
5 online

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie