Przejdź do treści

jesteś

kiedy cię nie ma gaśnie co żywe marzeniami wody spragniony podpalam na dnie koryta wyschłej rzeki płoną stosy uwiędłych wspomnień łuna w jednostajnym trzasku wywoła obiecaną z mroku lecz jeśli zgaśnie w niespełnieniu runie co w zasięgu ręki mimo gorących pragnień na powrót stanie się zimnym pustkowiem bez nas
56 odsłon

Komentarze (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Brak komentarzy. Bądź pierwszy!

4 online · flora_pisze

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie