już niczego nie muszę

wiszę schylać się już nie muszę tak bardzo dokucza mi krzyż leżę sobie w kokonie po chwili motylkiem frunę gdzie mi się żywnie podoba i przyszłość się staje wyraźna a przeszłość jest w ciągłym zasięgu choć z każdym na moment przestaję i wszystko jest takie jak trzeba gdy nagle spotykam ciebie czym nie wiem jednak wyraźnie czuję że wreszcie dotykam nieba