drżą mi usta – zimny wiatr
smaga przestrzeń co świat boli
naprzód iść nie liczyć strat
mimo chłodu mimo woli
to są tylko różne stany
zastanego rusztowania
tu i ówdzie śpią kurhany
wiekopomnych różnic zdania
a tamtędy przeszedł cień
pozałatwiał swoje sprawy
szlakiem którym odszedł ten
co do sprawy miał obawy
tu i ówdzie jeszcze wrze
lecz się ziemia wnet ubije
coś się błyszczy w szarym tle
a ja wyję że wciąż żyję
62 odsłon