Jesienno- zimowy nokturn

spotkałem chłopca w starym człowieku w brudnym ubraniu pod koniec wieku przegarniał liście opadłe z drzewa opadłym liściom pod nosem śpiewał opadłym liściom miła piosenka na twardych rękach skóra aż pęka bo wiatr ciął ostry zgrabiałe dłonie wnet je ogrzeje gdy stos zapłonie otulił liście ogień włóczęga tak się dopełnia ognia przysięga tumany dymu wiatr porozwiewał chłopiec ogniowi wesoło śpiewał minęła jesień nadeszła zima przykryła popiół i już go nie ma słychać to z prawa czasami z lewa jak wiatr po cichu melodię śpiewa w starym człowieku chłopiec powraca gdy słońce zaspy blaskiem ozłaca jak na wspomnienie płonących liści gdy w szarym dymie snuły się myśli