Przejdź do treści

gdybym nie umiał się wzruszyć

Od siebie
niech będę ptakiem który nigdy nie przysiądzie przepadnie w locie wiatrem pieszczącym bezkres soczystych łąk łzą która spływa do sedna wszelkiej refleksji lub tylko spokojem wody odbiciem rozgwieżdżonego nieba nad głową
79 odsłon

Komentarze (4)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Ja-Dasia 13 lat temu
Przechodzisz samego siebie:) Piękne!
mkc47 13 lat temu
dziękuję:)),tyle myśli,muszę je gdzieś zapisać a potem niekiedy kasuję...
pańcia 13 lat temu
nie niekiedy, tylko co rusz coś znika. I też twierdzę, że pięknie
karioka83 13 lat temu
Piękna ta Twoja prośba, Krzysiu...:)
3 online

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie