miniatury

Małgosi lokator mieszkam już w tobie w domu bez drzwi oknami z wiatru owoc pełen soczystych myśli ziaren słonecznika zapach mówisz przyszłość nie ma imion a ból to piasek wędruje z wiatrem chwile pachną twoją dłonią usta ledwie różowym świtem bajka myślałem zapomnę sam przejdę rzekę gdzie kra pęka i smutek usidla ale znalazłem dwa jeziora w jednym wschód prześwietla oczy drugim flamingi brodzą i błękitne chmury