opowieść wigilijna

mkc47

20.12.2012 • O sobie

nie przeżyłem tego co zamierzałem łudząc się rzekomo cudzym światłem rozrzuconym przez księżyc na tafli jeziora wypatrywałem przeładowanych myślą statków które zabiorą próżność do źródła wszelkiej wiedzy soczystych warg zapewniających rozkosz rąk podających na tacy obrane ze skórki życie czas wygiął posrebrzył trawę sam pośrodku drogi liczę sekundy - płatki śniegu każdą żegnam z osobna tają na ustach otwartych na każdy przejaw zbudzonej do życia ciszy

17 17

105 odsłon

Komentarze (17)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

kysiek002 13 lat temu

obrane ze skórki życie - świetne. Wiersz jak zwykle doskonały

mkc47 13 lat temu

dzięki Kyśku :) pozdrawiam świątecznie

pańcia 13 lat temu

no , tak bardziej niż zwykle wylewnie pociągnąłeś temat. Podoba się :)

mkc47 13 lat temu

to z radości na oczekiwany prezent :))))

pańcia 13 lat temu

czyli magia świąt działa! :)))

mkc47 13 lat temu

ot wolę przygotowania od samego aktu że tak powiem :)

pańcia 13 lat temu

akty też są fajne ;)

mkc47 13 lat temu

oby nie z choinką :)))

pańcia 13 lat temu

haha, no trochę by podrapany był :)))

mkc47 13 lat temu

oczywiście peel :)))

pańcia 13 lat temu

no oczywiście, że peel, a któż by inny? ;)

mkc47 13 lat temu

pomyślałem,pomyślisz że z prezentem :)))

pańcia 13 lat temu

hahaha, no Krzyśku, ileż to można utoczyć z takiej opowieści!!! ;)))

mkc47 13 lat temu

ano tyle że tylko z opowieści :((

pańcia 13 lat temu

nie rób podkówki - bardzo ładny wiersz. I już nie paplam, coby czytelników nie rozpraszać. :)

mkc47 13 lat temu

ja nie do wiersza a z braku realnych doznań :)))

spiro136 13 lat temu

utożsamiam się z tymi wersami...fajnie ujęte...

opowieść wigilijna

Komentarze (17)

Menu

Dodaj wiersz