tantra

mkc47

15.01.2013 • O wierze

jestem szczęśliwy z każdą chwilą inaczej nabieram rumieńców wiatr zmienia wyraz twarzy lewy profil podkreśla zdecydowanie aura jak za długi płaszcz łopoce mgła znad pól nie rości sobie praw do nostalgii to w niej znalazłem twoje ślady zaczepione o suchy badyl przetacznika babie lato odwróć się stoję tuż za tobą

14 7

76 odsłon

Komentarze (7)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

kaja-maja 13 lat temu

w:) a dopiero byłeś pode mną:);) oj wietrzenie jest z rumieńcem wiecznie w;)

mkc47 13 lat temu

no wiesz!!! ja zawsze wypływam na wierzch :)

kaja-maja 13 lat temu

hahaha a ja myślałam że tylko oliwa na wierzch wypływa :):) to jesteś lżejszy od cieczy :):):)

Smok 13 lat temu

Witam! Wiersz pisany chyba o innej porze roku. Nie wiem dlaczego ale przyszło mi do głowy wyobrażenie krzyku samotnego wilka. Poza tym gra erotyczna z babim latem - no, poezja! Tylko, ta kategoria - hm. Może inni okażą się bardziej domyślni. Pozdrawiam

llukas13 13 lat temu

mgła znad pól nie rości sobie praw do nostalgii a czemuż by miała...:-) piękne, piękny kawałek Poezji:-)

mkc47 13 lat temu

jesteś wystarczająco domyślny Smoku :) dzięki Iluk:)

mkc47 13 lat temu

a propos mgły, na mnie tak wpływa a więc ....:)

tantra

Komentarze (7)

Menu

Dodaj wiersz