ziarnko

urodziło się przedwcześnie na oko o dwieście mrugnięć całkiem przeźroczyste o nienaturalnie foremnych kształtach z łatwością chłonęło światło albo przepuszczało albo łamało zależnie od kąta czasami zamieniało na zajączki albo tęczę zwłaszcza na widok ponętnej białej kruszynki co działo się z częścią która zostawała w nim i gasła uwięziona niektórzy mówili mroczna zagadka bełkotali o ciemnej mocy że nic dobrego z niej nie wyniknie i należy sprawę jak najszybciej naświetlić spójrzcie w jego oczy przez które nie widać końca coś co nie ma dna nie ma prawa istnieć! – wołali rudzi ale ta słodka ciemność dookoła kiedy się zamyśli … – szeptały śnieżynki i choć to wydawało się niemożliwe bladły jeszcze bardziej