Urlop na telefon

Czwarta czterdzieści budzik nastawiony, start do kieratu, znowu zapewniony. Pięć godzin wciskania się w miękką poduchę, nawet komar nie budzi, co brzęczy za uchem. Zamykam oczy z nadzieją,że rano. Nie będzie mnie boleć, obite kolano. Budzę się i wstaję, wprost na równe nogi, bo przecież za jasno , mój ty Boże drogi. Myśli rozbiegane jak u wariatki, znowu trzeba dzwonić do Irka lub Władki. Urlop na telefon, trzeci już wybrany a dopiero piętnasty kwietnia dzisiaj mamy. Jeszcze trzeba zmyślać, bzdurę należycie, żeby wszystko grało w miarę przyzwoicie. I motam się w nieładzie, jak ryba bez wody, ciśnienie zwyżkuje, znowu widzę schody. Pracownik tymczasowy, filtrują przez lupę. Jak się nie wykarzesz, wtedy kopa w dupę.