DUSZA

Tak mało wiedzieć nam dane, Sekrety w kłódki pozamykane, Pieczęcie na tajemnic świata niezłamane. A dusza niepokorna i rogata ,ciekawa świata. Ciągłe pragnienje nieśmiertelności , Wsszechwiedzy,wiecznej młodości, Nie da się spełnić,czas je zagryzie,z kątów wylizie. A dusza niepokorna i rogata figle ci płata. Bo tęmpy umysł pojąć nie umie, Mieszka w skorupie, nic nie rozumie, Już chce ją rozbić ,zerwać okowy... Brak mocnej głowy. Więc gdy już wiemy ,że nic nie wiemy I że w wieczności coś zrozumiemy, Bądźmy cierpliwi ,pełni spokoju w tym życia znoju. I niechże dusza wreszcie zrozumie, Gdy przyjdzie pora sama odfrunie. Pozna sekrety i tajemnice, Kiedy przekroczy życia granice.