Przejdź do treści
Każdy z nas ma swe sceny I swoje wybiegi, Różne rampy ,różnie oświetlone I kostiumy , te piękne suto przyzdobione. Albo stare , podarte łachy , poniszczone. Bo życie jest teatrem , Przeznaczenie sztuką , Której role dawno obsadzone. Co przyjdzie nam zagrać ? Nikt z nas przeciez nie wie , Nawet ten , ktory mowi , Ze jest zycia panem, Ze soba kieruje , bo ma wolna wole. Bo ma sily ,srodki By wszstko zalozyc , zaplanowac , zagrac, W szuflady ulozyc. Czy to wazne , co czlowiek_ Od losu w prezencie dostanie. Przypadnie ci spektakularna rola cesarzowej, Lub kopciucha brudna. Zapamietaj , ze ta rola , to jest rola glówna. Ona nigdy nie bedzie zbyt latwa, Ona zawsze pozostanie trudna.
61 odsłon

Komentarze (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Brak komentarzy. Bądź pierwszy!

3 online · Bieta, ibis49

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie