Umarłeś za życia

„Umarłeś Już dawno – za życia…" Szkicujesz na skórze, jak artysta Wypełniasz tę sztukę emocjami Cierpienie twe łzami i krwią tryska Gdy głaszczesz nadgarstki żyletkami Obojętność twoja nie wyklucza żalu Za to, kim jesteś i jak Cię postrzegają Chcesz umrzeć albo żyć inaczej w świecie Gdzie jesteś sobą – oni to doceniają Gromadzisz cierpienie oraz tępą nienawiść Tracisz kontrolę nad decyzjami umysłu Twoja wolna wola przygnieciona ciężarem Ich ulotnego zdania albo realizmu Dusisz się wciąż światem Kto wrogiem? Kto bratem?! Tyś zbyt mały, by żyć Toniesz we własnej krwi "…Cierpiałeś Od zawsze do teraz”