02:02

dziękuję deszczom za pojawianie się w ostatniej chwili przed wyjściem i mrozom za zbyt dokuczliwe zagryzanie rąk kiedy potrzebuję odpocząć są wszędzie rozszerzone sinymi powiekami brną w głąb pod źrenice stawy z krwią idą żyłami w dół palców zagęszczając ból niestrawny aż chce się płakać liście gniją oczywiście jak oczywiście zaczyna gnić człowiek zmarnowany porą pragnie usnąć zaczerpnąć świeżego powietrza przez usta przechodzi słowami zaciągniętymi kominami wypalonych sadz i przeżartymi wronami tłukącymi dziobami w cieple zmarzniętych gniazd na które patrze dopalając papierosa na oknach termometry podbijają rtęć poniżej zera czterem porom roku też dziękuję za wyrafinowaną ucieczkę kiedy próbuję zatrzymać czas nad jedną z nich pryskają jak iskry moknącego ognia i przyjaciołom dziękuję za to że wypytują wszelkimi przypuszczeniami o spadek notowań na giełdzie społecznej ileż bezpieczniej można żyć pod parasolem dobrobytu bezpieczniej nie znaczy szczęśliwiej ale kto o tym wie że pragnieniami łata się dziury w serze nie w trumnie wyłożonej życiem z drugiej półki reklamy widać inaczej grymasy twarzy sączące ceny przez portfele nie potrafię stać w kolejce po tak wiele przypuszczeniami że na dzień dzisiejszy wystarczy a jutro nie musi być weselej w przetrwaniu nie mam się ochoty na czterdzieści osiem godzin rozważań tym bardziej na ważeniu każdego grama sekundy i historii dziękuję mającej szerokie łuki zawijania no i tobie wyblakły międzyczasie za kosmos w koszyku wydarzeń dzięki temu niosę wszystko na garbie wielbłąda usychającego z pragnienia z przyzwyczajenia nie umieram patrząc mu oczy kiedy on... w potrzebie powstaje dylemat dokąd iść jeśli pustynia kończy się tam gdzie zaczyna a ta oaza z palmami i wodą jest tylko fatamorganą wypalona słońcem jeśli jest przyczyną zawracam... ...nad kroplą i ziemią kołysząc zapach dotykam ramienia po którym z ufnością chwytam dalekowzroczność ślepca znikam pod schodami nieba dziękując deszczom i mrozom za dzień wolnego od pracy