Czuję

czuję wracając jak pachnę tobą spożywając samotność połową oddechem kurcząc usta w niedokończonym pocałunku klęską nieurodzaju i chęcią powrotu po więcej tak pękają mosty trzaśnięciem furtki - do jutra kochana mam klucze które zgubiłaś we śnie stygnącym śniegiem i zapałką podpalając Mołotowy rzucone na czołgi płonę z nimi do rana i popołudniami i wieczorami w zapachu samozapłonu benzyny z butelki dłoniami dopieszczonymi rany krwawią cierpliwie kochana bez obioru Rudy 102 nadaje z pola walki linia frontu przesunięta o pół kroku zaszum morza wystrzelony w korkociągu wyzwolenia powraca ciszą słów na zawsze twój nie Janek