Dedykacja 7

choć widzę słońce karmiące ostatnim promieniem góry i mgłę pijącą wodę z szumnego potoku nie zapomnę o tobie i kiedy szlakiem idąc napotykam puszyste chmury zawisłe nad cudownie barwną doliną nie zapomnę o tobie gdy wieczorną rosę w butelkę perfumy zamieniam wrzosy mieszając wiatrem opadłym z liśćmi nie zapomnę o tobie patrząc na skały w ich wyniosłe bezgraniczne szczyty i w te małe pod nogami chroboczące kamyczki nie zapomnę o tobie bo zawsze gdy wyruszam w plecaku prócz wody i chleba niosę miłość zawiniętą w Bieszczadzkie myśli o tobie