Dedykacja 9

w miłowaniu ciebie kryje się tajemnica czuję jak mnie wciąga coraz głębiej przesiąkam jej zdumieniem a ona miła przepyszna słodko nadgryza usta trucizną którą pragnę spożywać kropla po kropli niech wnika niech zatruwa do syta każdy fragment ciała i zmyśla myśli ogarnięte tobą znikam ginę po drugiej stronie lustra pustka w czarnym płaszczu wita za nią ty rozbawiona patrzysz przez ramię i wzywasz przyzywasz dłonie wyciągając kusisz nie odmawiam bo jak odmówić tak pięknej śmierci na kolana padam głowę pochylam i czekam na kata a on ustami pieści na wpółżywy bez czucia odwracam głowę widzę jedynie jak cień łaskocze moje skronie a po piersi twoje dłonie spływają tak delikatnie dobrze gdy czas umierania takim ukojeniem się staje oliwnym gajem zapachniało piekło droga porosła kwiatami w oddali przestrzeń miodowym blaskiem wabi przecieram oczy niebo otworzyło bramy a w nich anioł macha skrzydłami unosi mnie na jednej dłoni i szepcze znam ten głos najsłodszy na świecie