i jak...

i jak tu bez ciebie nie zasnąć skoro czas nas zeswatał jeszcze w łonie matki skaził krew obecnością obudził pierwszym tętnem krzykiem przywołał kazał patrzeć w oczy i uczyć się na pamięć każdej doby coraz bardziej przybliżał tasując pokolenia jak karty wywołując wspomnienia na marmurowej tacy łzami i świecą i jak tu przy tobie jest blisko do nieznanych światów gdzie matki nie płaczą każdej doby