Lodowe kwiaty oczami mężów

na rocznicę ślubu dał jej róże zaplątane w koszyku z zapachem długoletnich starań między kolce wcisnął bilecik pośpiesznie żeby nie zapomniała odczytała pijane niezdarne litery pisane zapomnieniem jej uczuć ułożone w słowo KOCHAM z ironią przechodziła w codzienność kiedy stał obok co roku powtarzał ten sam rytuał z bukietem owianym tęsknotą wiarą wpisując się w formę niewidzialny zbytnią prostotą zawsze było za późno by odkurzyć co zapomniane mur rósł przez lata rzucając cienie na ścianę czekała zaspana w swoich marzeniach on też czekał dziś wie że już ich nie ma ps. dla wszystkich żoneczek, które nie doceniają tego, co mają ;)