Muzyką i myślą

popołudniowe wędrowanie śpiącymi ulicami pod czujnym okiem ziewających bram i zamyślonego pomnika nad przyczynowością zmian w historii człowieka jest za zimno na kwiaty więc poniosę je dalej w dłoniach będzie cieplej zanim opadną droga do parku pod śniegiem zanikła intuicyjnie kroki prowadzą do drzew na mostku chwila dla mrozu kaczką rzucam chleb i dalej schodami tymi samymi co przed paru laty zjeżdżałem z dzieciństwa w dorosły świat wielki dąb oprószony śniegiem starzec medytujący z niebem latem w nagrodę za wytrwałość został bohaterem teraz drzewa czynią honory chyląc korony siedzę na ławce przed nim za mną kamienie szepczą milczeniem myślami wchodzę w krąg staję po środku ja i dąb dotykam go a on cieniem gładzi mnie po włosach nadchodzi szarości czas iść dalej żegnam więc Chopina dając obietnicę że wrócę kiedy premiera wiosny zagra z afiszów dźwięki Żelazowej Woli mijam kolejną przecznicę jestem coraz bliżej nie przystaję nigdzie choć kuszą reklamy a raczej wspomnienia płynące w oknach domów i te ściany spękane nadmiarem farby czas ukryty w cegłach zbliżyła się godzina stoję niecierpliwy przed klatką cichutki sygnał otworzył drzwi delikatne skrzypnięcie klamką poprawiłem kwiatom płatki na drugim piętrze będą mogły tylko się zawstydzić zapachem który poczują kiedy wpadając w gorące ramiona do siebie je przytulisz ps. Dziękuję Tracy za „Dreaming On A World”