Nie pierwszy raz

nie pierwszy raz zawisłaś nade mną perfekcyjnie prześwietlasz każde mrugnięcie zamiast to zdmuchnąć wcieram głębiej i głębiej wyciskając źrenice wyłowiłem diamenty o smaku cebulowych chipsów teraz skapują pomału w pustkę a oczy świdrując w belkach korytarze uszczęśliwiają korniki w pamięci zaniki podczerwień nieba zlepia cumulusy dawniej bywało że składałem z nich góry po poręczy wjeżdżając na szczyty karmiłem ptaki przez długie godziny niepotrzebnie raz okruchem chleba zasłoniłem słońce dla jednej nocy spadłem w doliny bezduszne odcisnęły piętno bagna wtargnęły do duszy napełniając skrzekiem myśli ogłuszone zmysły przemieniły mnie w żabę królestwo wolności upadło pod twoim rozkazem teraz cicho rechoczę ukryty pod bocianim gniazdem wyłapując ćmy zaplątane w sen podglądam jak tańczysz ostatnie tango z księciem ubranym w dres