Niewiele

na niewiele ostatnio pozwalasz długość wiersza to trochę za mało rozmowa jej pragnę patrzeć jak ruszasz wargami wiesz jest mi ciężko kiedy piszę ożywiając kolejną prowokację uczuć a potem przestaje istnieć i po raz setny ginę w słowach żeby zrozumieć co takiego w sobie ukrywasz że potrafię czekać przez długie godziny na jedno zdanie głos zastygły w ciszy to dostaje po każdym razie kiedy przeglądam się w słuchawce nie mogąc zrozumieć co chciałaś powiedzieć i czemu płaczesz