Ogród Cztery pory roku - jesień

minęły wieczory altanowych rozmów chłód zagonił do domu kwiaty i koty stolik zmęczony prosi o wytchnienie zwabił krzesła pod ścianą dżemie nawet ćmy gdzieś ukryły skrzydła pewnie śpią pośród nietoperzy komary utknęły między kamieniami już się nie czają za pniem wierzby pergola przytula bezlistne łodygi róże przysypiają otulone kopcami trawa czeka na ostatnie postrzyżyny mech pożółkł pod zimnymi igłami skończył się gwar na mrowiskach pająki zbierają wyblakłe pajęczyny przed osami już nikt nie ucieka i ptaki świergot w szept wyciszyły ryby pomilkły bardziej niż zwykle coraz wolniej wyglądają spod wody trzcina jedynie jest bardziej gibka macha do wiatru brązowymi pałkami czasem przysiadam otulony kocem w ręku trzymając gorącą herbatę i patrzę jak świat staje się złoty zanim na dobre mój ogród zaśnie tylko czekanie zostaje niezmienne w tykaniu zegara odlicza noce kiedy na nowo świat się obudzi i wezwie na apel wiosenną prognozę